شروع آشنایی می‌تواند هیجان‌انگیز باشد، ناآشنا باشد یا هر دو. شاید برای اولین بار با کسی آشنا می‌شوید، شاید بعد از سال‌ها دوباره به این مسیر برگشته‌اید، یا فقط مطمئن نیستید آشنایی برای شما قرار است چه شکلی داشته باشد. هیچ راه درستِ واحدی برای شروع وجود ندارد و لازم نیست پیش از برداشتن قدم اول، اعتمادبه‌نفس فوق‌العاده‌ای پیدا کنید.
از آنچه امروز می‌خواهید شروع کنید
پیش از ساختن پروفایل یا پذیرفتن یک دعوت، فکر کنید چه نوع رابطه‌ای با زندگی امروزتان جور است. به وقت و انرژی عاطفی‌ای که دارید، ارزش‌هایی که برایتان مهم است و اینکه آمادهٔ تعهد هستید، رابطه‌ای با تعریف کمتر را ترجیح می‌دهید یا فقط گفت‌وگویی بدون انتظار فوری می‌خواهید، فکر کنید.
لازم نیست جوابی همیشگی داشته باشید. «دوست دارم آرام‌آرام با آدم‌ها آشنا شوم و ببینم رابطه‌ای شکل می‌گیرد یا نه» نقطهٔ شروع کاملاً درستی است. صادق بودن با خودتان کمک می‌کند با دیگران هم روشن باشید و زودتر متوجه شوید که دو نفر دنبال چیزهای متفاوتی هستند.
سرعتی را انتخاب کنید که از پسش برمی‌آیید
شروع خوب به این معنا نیست که همه‌چیز را یک‌جا انجام دهید. می‌توانید در یک سایت یا اپلیکیشن عضو شوید، در یک برنامهٔ اجتماعی شرکت کنید یا زمان محدودی را برای گفت‌وگو کنار بگذارید. سرعتی که برای کار، دوستان، استراحت و مسئولیت‌های فعلی‌تان جا بگذارد، احتمالاً پایدارتر است.
پروفایلی صادقانه و مثبت بسازید
یک پروفایل خوب چند راه واقعی برای شروع گفت‌وگو به دیگران می‌دهد. با لحن طبیعی خودتان بنویسید و جزئیات مشخص بیاورید: اینکه یک آخر هفتهٔ معمولی را چطور دوست دارید بگذرانید، چیزی که در حال یادگرفتنش هستید، یا تجربه‌ای مشترک که از آن استقبال می‌کنید. «دوست دارم برای دوستانم آشپزی کنم و مسیرهای پیاده‌روی اطراف را بگردم» خیلی بیشتر از فهرستی از ویژگی‌های کلی می‌گوید.
لحن را مثبت نگه دارید، بی‌آنکه وانمود کنید زندگی‌تان بی‌نقص است. از چیزهایی بنویسید که برایتان ارزش دارند، نه فهرستی از آدم‌هایی که نمی‌خواهید. دربارهٔ واقعیت‌های مهم مثل سن، نیتتان از رابطه و شرایطی که بر آشنایی اثر می‌گذارد صادق باشید. صداقت کمک می‌کند آدم‌های سازگار همدیگر را پیدا کنند.
عکس‌هایی انتخاب کنید که شبیه خودتان باشند
عکس‌های تازه و واضحی انتخاب کنید که نشان دهند معمولاً چه شکلی هستید. یک عکس ساده از چهره، یک عکس تمام‌قد و عکسی که یکی از علاقه‌ها یا فضای روزمره‌تان را نشان دهد، تصویر کامل‌تری از شما می‌دهد. از نور مناسب استفاده کنید و همهٔ عکس‌ها را عکس‌های دسته‌جمعی از دور نگذارید.
گفت‌وگو را با توجه شروع کنید
لازم نیست جملهٔ شروعِ خیلی زیرکانه‌ای داشته باشید. به چیزی مشخص در پروفایل آن فرد اشاره کنید و سؤالی ساده و محترمانه بپرسید: «نوشته بودید مبلمان قدیمی را بازسازی می‌کنید؛ چطور به این کار علاقه‌مند شدید؟» پاسخی که به گفته‌های خود او مربوط باشد، شخصی‌تر از یک تعریف کلی به نظر می‌رسد.
هم بپرسید، هم از خودتان بگویید
سؤال‌های باز به پیش رفتن گفت‌وگو کمک می‌کنند، اما سؤال‌های پشت‌سرهم ممکن است حس مصاحبه بدهد. در کنار کنجکاوی، چیزی هم از خودتان بگویید. مثلاً: «تازه دوباره کنسرت رفتن را شروع کرده‌ام. شما از چه برنامه‌هایی لذت می‌برید؟» این‌طور هم اطلاعاتی به طرف مقابل می‌دهید و هم راهی برای ادامهٔ گفت‌وگو.
به جواب گوش دهید، به‌جای اینکه فهرستی آماده را پیش ببرید. دربارهٔ یک جزئیات سؤال بپرسید، به یک احساس توجه نشان دهید یا بگذارید موضوع خودبه‌خود عوض شود. مکث‌های راحت و کمی ناشیگری گاه‌به‌گاه طبیعی است. یک گفت‌وگوی ارزشمند لازم نیست مدام تأثیرگذار باشد.
به علاقه و تلاش دوطرفه توجه کنید
علاقهٔ دوطرفه ممکن است در سؤال‌ها، پاسخ‌های سنجیده، پیش‌قدم شدن برای تماس و تلاش عملی برای قرار گذاشتن دیده شود. آدم‌ها به شکل‌های متفاوتی ارتباط برقرار می‌کنند، پس با یک جواب دیر یا یک سکوت کوتاه قضاوت نکنید. به الگو نگاه کنید: آیا هر دو سهم دارید، یا بارها شما به‌تنهایی رابطه را پیش می‌برید؟
اجازه دارید از گفت‌وگویی که یک‌طرفه، بی‌احترامانه یا به‌سادگی ناخوشایند است فاصله بگیرید. به همان اندازه، طرف مقابل هم ممکن است تصمیم بگیرد ادامه ندهد. آشنایی در آغاز، مجموعه‌ای از تصمیم‌های کوچک دربارهٔ تناسب است، نه مسابقه‌ای برای جلب رضایت یک نفر.
یک دیدار اول ساده ترتیب دهید
اگر گفت‌وگو راحت پیش می‌رود و هر دو علاقه دارید، یک دیدار کوتاه در مکانی عمومی پیشنهاد دهید. یک نوشیدنی در طول روز، سر زدن به یک نمایشگاه یا یک برنامهٔ ساده در محله فرصت گفت‌وگو می‌دهد، بی‌آنکه موقعیت را پیچیده کند. زمان و مکان را روشن مشخص کنید و انتظارات را معقول نگه دارید: هدف این است که ببینید حضوری چطور با هم ارتباط برقرار می‌کنید.
رفت‌وآمدتان را خودتان ترتیب دهید تا بتوانید مستقل بیایید و بروید. به کسی که به او اعتماد دارید بگویید کجا هستید، گوشی‌تان را در دسترس نگه دارید اما آن را در مرکز توجه قرار ندهید، و تا وقتی احساس راحتی نکرده‌اید آدرس خانه‌تان را نگویید. همین آمادگی‌های ساده می‌تواند کمک کند آرام‌تر باشید.
استرس داشتن طبیعی است
استرس داشتن به این معنا نیست که در آشنایی ضعیف هستید. اغلب یعنی این تجربه برایتان مهم یا تازه است. لباسی بپوشید که در آن احساس می‌کنید خودتان هستید، زمان کافی برای رسیدن بگذارید و یادتان باشد که طرف مقابل هم ممکن است استرس داشته باشد. حتی می‌توانید با لحنی سبک به آن اشاره کنید، به‌جای اینکه وانمود کنید کاملاً راحت هستید.
به‌جای پیش‌بینی کل آینده، روی شناختن یکی دو چیز دربارهٔ آن فرد تمرکز کنید. بعد از دیدار از خودتان بپرسید در کنار او چه حسی داشتید: کنجکاو، محترم و تا حد خوبی راحت، یا معذب و نادیده‌گرفته‌شده؟ جذابیت مهم است، اما تجربهٔ کلی شما اطلاعات ارزشمندی به شما می‌دهد.
با پاسخ منفی و گفت‌وگوهای کم‌رنگ‌شده کنار بیایید
بعضی گفت‌وگوها کند می‌شوند و بعضی قرارها به قرار بعدی نمی‌رسند. این ممکن است ناامیدکننده باشد، اما به معنای شکست شما نیست. زمان‌بندی، جذابیت، شرایط و سازگاری همه بر آنچه شکل می‌گیرد اثر دارند. اگر بعد از دیدار نمی‌خواهید ادامه دهید، یک پیام کوتاه و محترمانه معمولاً روشن‌تر از این است که کسی را در بلاتکلیفی رها کنید.
اگر طرف مقابل نمی‌خواهد ادامه دهد، پاسخش را بپذیرید و از او نخواهید دلیلش را توجیه کند. به خودتان فرصت دهید ناامیدی را حس کنید و بعد دوباره به بخش‌هایی از زندگی برگردید که به شما آرامش و ثبات می‌دهند. تصمیم یک نفر نمی‌تواند معیار ارزشمند بودن یا دوست‌داشتنی بودن شما باشد.
مرزهایتان را روشن نگه دارید
شما تصمیم می‌گیرید چه اطلاعاتی را در میان بگذارید، هر چند وقت یک‌بار در تماس باشید و چه نوع محبت جسمی برایتان خوشایند است. رضایت مشخص است، آزادانه انتخاب می‌شود و هر زمان می‌تواند تغییر کند. پذیرفتن یک قرار یا لطف کسی، هیچ تعهدی برای دیدار دوباره یا نزدیکی ایجاد نمی‌کند.
وقتی ترجیحی را بیان می‌کنید، به واکنش طرف مقابل دقت کنید. احترام یعنی گوش دادن و پذیرفتن تصمیم شما، حتی اگر او ناامید شود. اصرار مداوم، احساس گناه دادن، زیر نظر گرفتن، توهین یا تلاش برای جدا کردن شما از دیگران، دلیل‌هایی برای فاصله گرفتن هستند. یک رابطهٔ امیدوارکننده برای هر دو نفر جا می‌گذارد که بگویند بله، نه یا هنوز نه.
سؤال اصلی را سازگاری بدانید
آشنایی ممکن است شما را به این سؤال بکشاند: «چطور کاری کنم که مرا انتخاب کند؟» سؤال سالم‌تر این است: «آیا از با هم بودن لذت می‌بریم و به هم احترام می‌گذاریم، و آیا زندگی و نیت‌هایمان با هم جور است؟» شما هم به همان اندازهٔ طرف مقابل، این رابطه را می‌سنجید. وظیفهٔ شما این نیست که ثابت کنید برای همه جذاب هستید.
شروع آشنایی مجموعه‌ای از قدم‌های شدنی است: بدانید چه می‌خواهید، خودتان را صادقانه معرفی کنید، گفت‌وگو را شروع کنید، به تلاش دوطرفه توجه کنید و وقتی آماده بودید با رعایت ایمنی دیدار کنید. با صبر پیش بروید، مرزهایتان را حفظ کنید و بگذارید هر تجربه چیزی به شما یاد بدهد، بی‌آنکه ارزش شما را تعیین کند. هدف، بی‌نقص بودن در آشنایی نیست؛ هدف این است که با دیگران آشنا شوید و در همان حال، با احترام، همان خودِ واقعی‌تان بمانید.