دیدار با کسی تازه می‌تواند ترکیبی پرشور از انتظار و استرس باشد. چند آمادگی ساده می‌تواند کمک کند راحت‌تر باشید، بی‌آنکه قرار را به ارزیابی خطر تبدیل کنید. برنامه‌ریزی برای ایمنی به معنای بدگمانی به طرف مقابل نیست؛ یعنی به خودتان حق انتخاب بدهید، به قضاوت خودتان تکیه کنید و شرایطی بسازید که دیداری آرام و دلپذیر داشته باشید.
این نکته‌ها، صرف‌نظر از اینکه چطور با هم آشنا شده‌اید و جنسیت، گرایش یا سبک رابطه‌تان چیست، می‌تواند مفید باشد. قدم‌هایی را انتخاب کنید که با شرایطتان جور است، و یادتان باشد که احتیاط بی‌ادبی نیست. کسی که به شما احترام می‌گذارد می‌فهمد که راحتی و اعتماد زمان می‌برد.
اول کمی همدیگر را بشناسید
پیش از دیدار، آن‌قدر با هم در ارتباط باشید که تصویری کلی از آن فرد پیدا کنید. لازم نیست بازجویی کنید یا همهٔ جزئیات را کشف کنید. توجه کنید آیا حرف‌هایش با هم جور است، وقتی مخالفت می‌کنید محترمانه پاسخ می‌دهد و حاضر است برنامه‌ای روشن بگذارد یا نه.
یک تماس صوتی یا تصویریِ کوتاه می‌تواند کمک کند مطمئن شوید با همان کسی صحبت می‌کنید که در پروفایل دیده‌اید. اطلاعات شخصی‌تان را به اندازهٔ اعتمادی که شکل گرفته بگویید. لازم نیست جزئیاتی مثل آدرس خانه، برنامهٔ روزانهٔ محل کار، اطلاعات مالی و رمزها را با کسی که هنوز ندیده‌اید در میان بگذارید. اگر کسی از سؤال‌های معقول طفره می‌رود، بارها حرفش را عوض می‌کند، پول می‌خواهد یا شما را وادار می‌کند سریع‌تر از آنچه می‌خواهید پیش بروید، احتیاط کنید.
مکانی عمومی و آشنا انتخاب کنید
برای اولین دیدار، مکانی عمومی پیشنهاد دهید که آدم‌های دیگری هم آنجا باشند، مثل یک کافه، رستورانی ساده، نمایشگاه یا پارکی شلوغ در روز یا اوایل شب. جایی که آن را می‌شناسید کارهای عملی را آسان‌تر می‌کند، چون از قبل می‌دانید رفت‌وآمد، نور و فضای آنجا چطور است.
مکان را از قبل با هم مشخص کنید. اگر طرف مقابل در لحظهٔ آخر پیشنهاد دهد در خانه، جایی خلوت یا آدرسی ناآشنا همدیگر را ببینید، می‌توانید به برنامهٔ قبلی پایبند بمانید، مکان عمومی دیگری پیشنهاد دهید یا دیدار را عقب بیندازید. لازم نیست فقط به این دلیل که او راه افتاده یا برنامه‌ریزی کرده، تغییری را بپذیرید.
به یک نفر مورد اعتماد خبر بدهید
به یکی از دوستان یا اعضای خانواده که به او اعتماد دارید بگویید کجا می‌روید، با چه کسی قرار دارید و تقریباً کی کارتان تمام می‌شود. می‌توانید پروفایل آن فرد، محل قرار و برنامهٔ رفت‌وآمدتان را برایش بفرستید. قرار بگذارید در طول دیدار یا بعد از آن با یک پیام کوتاه به او خبر بدهید.
لازم نیست این کار حالتی جدی و نگران‌کننده داشته باشد. یک پیام کوتاه مثل «همه‌چیز خوب است، وقتی راه افتادم خبرت می‌کنم» ممکن است کافی باشد. اگر کمک می‌کند، روی جمله‌ای توافق کنید که بدون توضیح دادن جلوی دیگران، به او بفهماند می‌خواهید زنگ بزند یا کمک کند.
رفت‌وآمدتان را خودتان ترتیب دهید
برنامه بریزید که چطور مستقل بیایید و بروید. رانندگی با ماشین خودتان، استفاده از حمل‌ونقل عمومی یا گرفتن تاکسی به‌دست خودتان یعنی هر وقت خواستید می‌توانید دیدار را تمام کنید. گوشی‌تان را شارژ نگه دارید و مطمئن شوید به کلید، وسیلهٔ پرداخت و اطلاعات رفت‌وآمدتان دسترسی دارید.
شاید عاقلانه باشد که در قرار اول آدرس خانه‌تان را نگویید و نپذیرید که شما را از خانه سوار کنند. اگر دیدار خوب پیش برود، فرصت‌های دیگری برای گفتن بیشتر پیش می‌آید. اگر برنامه‌تان تغییر کرد، به آن فردِ مورد اعتماد خبر دهید، نه اینکه بی‌خبر از جایی که او انتظار دارد بروید.
از قبل بدانید با چه چیزی راحت هستید
پیش از دیدار کمی به ترجیحاتتان فکر کنید. می‌توانید تصمیم بگیرید دیدار چقدر طول بکشد، آیا با نوشیدن الکل راحت هستید و چه نوع محبت جسمی برایتان مناسب است. این‌ها قول یا قانونی خشک نیستند؛ فقط وقتی هیجان لحظه از راه می‌رسد، نقطهٔ اتکایی به شما می‌دهند.
رضایت باید آزادانه، مشخص و در هر لحظه باشد. پذیرفتن یک قرار، قبول کردن یک نوشیدنی یا لذت بردن از یک بوسه، به معنای رضایت به چیز دیگری نیست. هر کس هر زمان می‌تواند مکث کند یا نظرش را عوض کند. می‌توانید بگویید «برای این آماده نیستم»، «ترجیح می‌دهم همین‌جا بمانیم» یا «الان می‌خواهم به خانه بروم»، بی‌آنکه دلیل مفصلی بیاورید.
حواستان باشد، اما از لحظه هم لذت ببرید
حق دارید از گفت‌وگو لذت ببرید، نه اینکه مدام همه‌چیز را زیر نظر داشته باشید. چند عادت ساده به این کمک می‌کند. گوشی، کیف و نوشیدنی‌تان را جایی بگذارید که ببینید. غذا و نوشیدنی‌تان را خودتان سفارش دهید و مراقب هر چیزی باشید که ممکن است بر توانایی‌تان برای تصمیم گرفتن یا رفت‌وآمدِ امن اثر بگذارد.
ببینید آن فرد با مرزهای کوچک چطور برخورد می‌کند. آیا جوابتان را می‌پذیرد، یا بعد از «نه» گفتن شما همچنان چانه می‌زند؟ آیا گوش می‌دهد، گفت‌وگو را دوطرفه نگه می‌دارد و با کارکنان محترمانه رفتار می‌کند؟ یک لحظهٔ ناخوشایند تعریف‌کنندهٔ یک آدم نیست، اما فشار مکرر، عصبانیت، حرف‌های توهین‌آمیز، تلاش برای کنترل رفت‌وآمدتان یا جدا کردن شما از دیگران، دلیل‌های خوبی برای فاصله گرفتن هستند.
ترک کردن قرار اشکالی ندارد
لازم نیست قرار اول را فقط به خاطر ادب تا آخر ادامه دهید. اگر احساس ناراحتی می‌کنید، حالتان خوب نیست یا فقط می‌خواهید بروید، می‌توانید دیدار را تمام کنید. از یک جملهٔ ساده استفاده کنید، مثل: «ممنونم که آمدی، اما من دیگر به خانه می‌روم.» بیش از این لازم نیست بحث کنید.
اگر صراحت احساس امنیت نمی‌دهد، به سمت کارکنان یا آدم‌های دیگر بروید، با فرد مورد اعتمادتان تماس بگیرید، از جایی امن تاکسی بگیرید یا از کارکنان محل کمک بخواهید. در یک وضعیت اضطراری فوری، با شمارهٔ اورژانس کشورتان تماس بگیرید (در استرالیا 000). اعتماد به احساس ناراحتی‌تان منطقی است، حتی وقتی هنوز نمی‌توانید توضیحش دهید.
بعد از دیدار، حال خودتان را بپرسید
وقتی به خانه رسیدید، به فرد مورد اعتمادتان خبر دهید که سالم رسیده‌اید. بعد به این فکر کنید که دیدار چه حسی داشت. آیا توانستید آرام باشید و خودتان باشید؟ آیا طرف مقابل به سرعت شما احترام گذاشت و به حرف‌هایتان علاقه نشان داد؟ آیا دوست دارید دوباره او را ببینید، یا از تمام شدنش احساس آسودگی می‌کنید؟
اجازه دارید دیدار دوباره را رد کنید، حتی وقتی آن فرد آدم خوبی بود اما ارتباطتان برایتان مناسب نبود. اگر دوست دارید دوباره او را ببینید، اعتماد می‌تواند با رفتار ثابت و محترمانه رشد کند، نه با عجله.
آمادگی یعنی آرامش بیشتر در دیدار
یک برنامهٔ ساده می‌تواند تردید را کمتر کند و توجه بیشتری برای دلیل اصلی دیدارتان باقی بگذارد: اینکه ببینید از هم‌صحبتی با هم لذت می‌برید یا نه. مکانی عمومی انتخاب کنید، کسی را در جریان بگذارید، رفت‌وآمدتان را خودتان ترتیب دهید و به مرزهایتان وفادار بمانید.
هیچ فهرستی نمی‌تواند تضمین کند یک قرار چطور پیش می‌رود، و مسئولیت ایمنی هرگز بر دوش کسی نیست که با رفتار آسیب‌زنندهٔ دیگری روبه‌رو می‌شود. این قدم‌ها ابزارهایی برای انتخاب‌اند، نه دلیلی برای سرزنش. یک قرار اولِ امیدوارکننده دیداری است که هر دو نفر در آن احساس راحتی کنند، صادقانه حرف بزنند و در حالی برگردند که شأن و تصمیم‌هایشان محترم شمرده شده است.